Ramón Guimerá Lorente , Moncho, Beceite, Beseit, Matarraña, chapurriau, Teruel, Aragón, Aragó, backup de varios de mis blogs, con muchos textos editados.
miércoles, 4 de octubre de 2023
Tome troisième contenant pièces amoureuses. Comte de Poitiers. (duplicado)
Tome troisième contenant pièces amoureuses. Comte de Poitiers. Index de troubadours
Tome troisième
contenant
Les pièces amoureuses tirées des poésies de soixante troubadours, depuis 1090 jusques vers 1260.
1818.
Guillermo de Poitiers (Bibliothèque Nationale, MS cod. fr. 12473)
Comte de Poitiers.
I.
Farai chansoneta nueva
Ans que vent, ni gel, ni plueva;
Ma dona m' assaya e m plueva (: prueba?)
Quossi de qual guiza l' am;
E ja, per plag que m' en mueva,
No m solvera de son liam.
Qu' ans mi rent a lieys e m liure,
Qu' en sa carta m pot escriure:
E no m' en tenguatz per yure,
S' ieu ma bona dompna am;
Quar senes lieys non puesc viure,
Tant ai pres de s' amor gran fam!
Qual pro y auretz, dompna conja,
Si vostr' amor mi deslonja?
Per que us vulhatz metre monja?
E sapchatz, quar tan vos am,
Tem que la dolors me ponja,
Si no m faitz dreg dels tortz qu' ie us clam.
Que plus etz blanca qu' evori,
Per qu' ieu autra non azori;
Si'n breu non ai ajutori,
Cum ma bona dompna m' am,
Morrai pel cap sanh Gregori,
Si no m bayza 'n cambr' o sotz ram.
Qual pro y auretz, s' ieu m' enclostre,
E no m retenetz per vostre?
Tot lo joy del mon es nostre,
Dompna, s' amduy nos amam.
Lay al mieu amic Daurostre
Dic e man que chan e que bram.
Per aquesta fri e tremble,
Quar de tant bon' amor l' am,
Qu' anc no cug qu' en nasques semble
En semblan del gran linh N Adam.
II.
Mout jauzens me prenc en amar
Un joy don plus mi vuelh aizir;
E pus en joy vuelh revertir,
Ben deu, si puesc, al mielhs anar;
Quar mielhs or n' am estiers cuiar
Ieu, so sabetz, no m dey gabar,
Ni de grans laus no m say formir;
Mas, si anc nulhs joys poc florir,
Aquest deu sobre totz granar,
E part los autres esmerar,
Si cum sol brus jorns esclarzir.
Ancmais no poc hom faissonar
Com en voler ni en dezir,
Ni en pensar ni en cossir,
Aitals joys no pot par trobar;
E qui be 'l volria lauzar,
D' un an no y poiria venir.
Totz joys li deu humiliar,
E tota ricors obezir
Mi dons, per son bel aculhir
E per son belh douset esguar;
E deu hom mais cent ans durar
Qui 'l joy de s' amor pot sazir.
Per son joy pot malautz sanar,
E per sa ira sas morir,
E savis hom enfolezir,
E belhs hom sa beutat mudar,
E 'l plus cortes vilanejar,
E 'l totz vilas encortezir.
Pus hom gensor non pot trobar,
Ni huelhs vezer, ni boca dir,
A mos ops la 'n vuelh retenir
Per lo cor dedins refrescar,
E per la carn renovellar
Que no puesca envellezir.
Si m vol mi dons s' amor donar,
Pres suy del penr' e del grazir,
E del celar e del blandir,
E de sos plazers dir e far,
E de son pretz tenir en car,
E de son laus enavantir.
Ren per autrui non l' aus mandar,
Tal paor ai qu' ades s' azir!
Ni ieu mezeys, tan tem falhir,
No l' aus m' amor fort assemblar;
Mas elha m deu mon mielhs triar,
Pus sap qu' ab lieys ai a guerir.
// Index de troubadours:
Guiraud le Roux
Rambaud d' Orange
Comtesse de Die, Dia
Pierre Rogiers, Peire Rotgiers
Bernatz de Ventadorn, Bernard de Ventadour
Geoffroi Rudel, Jaufre Rudel de Blaye, Blaia
Augier - Guilhem - Guillem - Novella - Ogier
Cabestaing, Cabestany, Guillaume, Guillem, Guilhem
Alfonse II Roi Aragon - Alfonso II
Peire Ramon Tolosa, Toloza, Pierre Raimond Toulouse
Folquet de Marseille, Fulco, Foulques
Albert, marquis de Malespine, Albertet
Pons de Capdueil, Capduelh, Capduoill
Arnaud de Marueil, Arnaut de Mareuil. Maruelh, Marolh, Marol, Maroill, Maruoill, Meruoill
Berenguer de Palasol, Palazol, Palol, Palou, Palafolls
Pierre de Barjac, Peire de Barjac
Sail, Salh, Saill, Scola, Escola, École, Bergerac
Rambaud, Vaqueiras, Raimbaut de Vacqueyras
Pons, Ponç de la Garda, Guardia, Saguardia
Peyrols, Peirols, Peirol
Gaucelm Faidit
Guillaume de Saint-Didier, Guillem de Sant Leidier
Guiraud, Giraud, Guiraut, Giraut, Girautz de Borneil, Bornelh, Bornelh, Borneill, Bornell, Borneil, Borneyll
Hugues, Uc, Nuc - Brunet, Brunec, Brunenc
Peire, Pierre; Alvernha, Alverne, Auvergne
Uc, Hugues, Saint Cyr, Circ
Clara, Claire; Anduse, Anduze, Anduza
Uc de La Bacalaria, Hugues de La Bachelerie, Bachellerie
Perdigon, Perdigo.
Elias de Barjols
Raimond de Miravals, Miraval, Miravalh
Lo monge de Puicibot, Puycibot
Na Castelloza, La Dame Casteloze
Marcabrus, Marcabruns, Marcabrun (fill de Marcabrunela)
Giraud, Guiraut de Calanson, Calanso
Giraud, Giraut, Guiraut, Salignac, Salinhac
Raimond, Raymond, Ramon, Ramon, Vidal. de Besalú
Guillem Magret, Guillaume Maigret
Aimeri, Aimeric, Peguilain, Peguilhan
Elias Cairels, Cairel, Cayrel
Pierre Cardinal, Peire Cardenal, Cardinal
Sordel, Sordello, Goito, Goit (italiá)
Giraud Riquier, Guirautz Riquiers
//
Peitieus (Peitieu en grafia mistralenca; Peytèu dins un tèxte ancian en occitan; Poetae en peitavin-sentongés, Poitiers en francés) es una comuna aguiainesa situada dins lo departament de Viena e la region de Novela Aquitània. Sa populacion èra estimada a 85 800 abitants, en 2004. Sa superfícia totala es de 42,11 km². Es situada a 340 km al sud-oèst de París.
La localitat es coneguda per la batalha de Peitieus entre los Francs menats per Carles Martèl e los Arabis.
Lo gentilici es peitevin - peitevina e pas peitavin - peitavina que significa los abitants de Peitau. (Poitou)
Las atestacions ancianas son, per lhuec:
- Peitieus - Lemonum ou Limonum (edat de Cesar); Λίμονον (edat de Ptolemèu); Lemuno (sens data); Lomounum ou Lomonum (sens data); Civitas Pictonum (sens data); Pictavi (sens data); Civitas Pictavorum (sens data); Civitas Pictava (sens data); Pictavis, Pictava urbs, Pictavensis civitas (edat de Gregòri de Tors); Pectavum, urbs Pectava (sens data); Pectavis, Pectavo (Edat Merovingiana); Apud Pictavium civitatem (sens data); Pictavia civitas au seglhe IX; Apud Pictavim en 1080; Pictavensis ecclesia en 1092; Seignoratge de Peytieus (sens data); Pictaviensis comes vers 1102; Poyters, Peytiers en 1266; Peiters, Peters en 1266; Peitiers en 1278; Poytiers en 1286; Poiters en 1363; Poictiers en 1366; Poitiers en 1394; Paytiers en 1445[4].
Peitieus a daissat lo sieu nom a tres grandas batalhas :
- la primièra batalha de Peitieus 507, o batalha de Vouillé es la mens coneguda. Foguèt emportada per Clodovèu subre Alaric II rei dels visigòts (al luòc dich Campus Vogladensis) al nòrd-oèst de Peitieus, e permetèt la conquista franca de tota la zòna entre Léger e Pirenèus.
- la batalha de Peitieus en 732 a Moussais, sus la municipalitat de Vouneuil-sur-Vienne, al Nòrd de Peitieus, amb la victòria de las Francs dirigits per Carles Martèl sus las tropas moros e los sieus aligats ;
- la batalha de 1356, que se debanèt a Nouaillé-Maupertuis al sud de Peitieus, amb la victòria dels angleses comandats pel Prince negre contra los franceses dau rei Jean lo Bon.
(Veire l'article Peitau per las autras batalhas dau Lindau dau Peitau).
http://linguistica-oc.com/wp-content/uploads/2013/07/Linguistica-occitana-6-CLO.pdf
| Peytèu | np. | – Poitiers, dans ancien texte. | |
| PEITIEU | (rom. Peitieu, Peitieus, Peytieu, Peiteus, lat. Pictavium), n. de 1. Poitiers, capitale du Poitou; Pevthier, nom de fam. provençal. Lou comte de Peitièu, Guillaume IX, comte de Poitiers, ancien troubadour, v. Guihèn ; Guihen de Peitièu, Guillaume de Poitiers, comte de Valentinois, époux de la comtesse de Die (12" siècle) ; Diano de Peitièu, Diane de Poitiers, duchesse de Valentinois, d’une noble famille du Dauphiné, maîtresse des rois François I" et Henri II. |
sábado, 8 de abril de 2023
XII. Testamentum domini Infantis Petri, Domini regni Maioricarum, et Regis Portugaliae filii, an. MCCLV.
XII.
Testamentum domini Infantis Petri, Domini regni Maioricarum, et Regis Portugaliae filii, an. MCCLV. (Vid. pág. 45.)
Ex carta origin. in arch. eccl. Maioric.
Quoniam sapientis est animam suam praeponere rebus temporalibus, et sic vivens disponere bona sua, ne post mortem de bonis relictis naschatur iniuriarum occasio, et generetur odium inter consanguineos et parentes; idcirco in Christi nomine nos Infans dompnus Petrus, illustris quondam Regis Portugaliae filius, et regni Maioricarum Dominus: s... existentes in nostro pleno sensu, et memoria ac loquela integra facimus nostrum testamentum, in quo eligimus manumissores nostros, videlicet, dominum Raimundum Dei gratia Maioricen. Episcopum, et Abbatem de Begali, ordinis Cisterciensis, Berengarium de Tornamira, et Aris Ivaynes, Petrum Nuniz, et magistrum Johanem Maioricen. Praepositum, magistrum Vincentium, fisicum nostrum, et Bernardum Dalmacii, quibus rogando precipimus, quod si nos mori contigerit in Maioricis, vel in Cathalonia, sive in toto regno Aragonie, vel in regno Valenciae, ipsi recipiant et petant, dividant, distribuant, administrent et disponant omnia bona nostra mobilia et inmobilia, ac se movencia ubique, et faciant de ipsis prout hic inferius invenerint ordinatum, sine eorum dampno. In primis volumus et praecipimus quod de bonis nostris predicti manumissores nostri solvant omnia debita nostra, et iniurias nostras restituant et emendent, atque legata solvant inferius annotata (leo annonata). Et eligimus sepulturam nostram in ecclesia cathedrali Sedis Maioricen. Et instituimus in eadem ecclesia Sedis memoratae duos sacerdotes qui continue et assidue perpetuo celebrent in eadem Sede ob remedium animae nostrae et animarum parentum nostrorum, et eorum quibus iniuriati sumus. Instituimus etiam in eadem Sede duas lampades, quae perpetuo ardeant die noctuque coram altare sancti Vincentii, quod volumus et precipimus quod in eadem Sede de novo construatur cum capella et ornatu suo de bonis nostris, coram quo altare vel iuxta iubemus sepulcrum nostrum fieri honorabiliter, prout decet. Et volumus atque mandamus quod dicti manumissores nostri emant redditus mille solidorum realium Valentiae de bonis nostris tam mobilibus quam inmobilibus quae habemus vel habere sive percipere debemus aliqua ratione, tam in Maioricis, quam in Eviza, quam in Xibilia, quam in Taylata, quam in illis viginti millibus sol. quos nobis tenetur dare illustris Rex Aragonum, iuxta conventiones inter nos et ipsum factas, prout in instrumentis inter nos factis liquide continetur. Quos mille solidos annuatim habendos et percipiendos damus et assignamus dictis duobus sacerdotibus per medium dividendos, et quilibet sacerdos teneat unam lampadem de dictis duabus coram dicto altari cum expensis suis. Et quilibet sacerdos teneat unam lampadem de dictis duabus coram dicto altari ad expensis suis. Et legamus illustri Regi Aragonum predicto quidquid habemus vel habere debemus in Eviza; ita tamen quod ipse solvat supra dictis manumissoribus nostris sine strepitu causarum, et sine contradictione et dilatione aliqua infra quatuor menses post obitum nostrum supra dictos viginti milia solidorum; et si noluerit solvere ipsos dictis manumissoribus nostris infra quatuor menses post obitum nostrum, iidem manumissores nostri ex tunc possint vendere et alienare omnia quae habemus vel habere debemus in tota insula Evizae, et compleant de hiis et aliis bonis nostris ea omnia quae superius dicta sunt, et inferius continebuntur; et nichilominus illustris Rex praedictus teneatur solvere dictos viginti milia solidorum meis manumissoribus antedictis. Et legamus dicto domino R. Maioricen. Episcopo maiestatem argenteam Sanctae Mariae, quam habemus, cum capillis eiusdem beatae Virginis qui intus sunt, et anulum auri cum lapide safireo qui fuit Sancti Thomasii de Conturberio. Et legamus ecclesiae Sedis Maioricensis centum sol., et fabrice eiusdem ecclesiae quinquaginta sol., et processioni eiusdem Sedis C. sol. Et legamus domui Templi Maioricen. unum equm, et omnia arma et guarnimenta corporis nostri. Legamus domui fratrum Predicatorum, et domui fratrum Minorum Maioricen., cuilibet CC. sol.: monasterio de Regali, ordinis Cisterciensis CC. sol. realium Valenciae: domui hospitalis Sancti Johannis Baptiste L. sol.: monasterio Sanctae Margaritae L. sol.: hospitali Sancti Andree L. sol.: hospitali Sanctae Mariae Magdalenae XXX. sol.: hospitali Sancti Anthonii XXX. sol.: captivis redimendis XXX sol.: cuilibet ecclesiae parrochiali civitatis Maioricarum X. sol. Et legamus dicto Aris Ibaynes mille sol. realium Valenciae, et Petro Nuniz praedicto alios mille sol. pro servitiis quae nobis diutius contulerunt. Et legamus dicto Berengario de Tornamira C. sol.: et dicto B. Dalmacii quingentos sol.: et dicto magistro Johanni C. sol.: et dicto magistro Vicentio C. sol. Item volumus et mandamus quod omnes Oficiales nostri reddant compotum, et ea quae tenuerint de bonis nostris supra dictis manumissoribus nostris, et quod Episcopus predictus possit eos absolvere, et facere eis diffinitionem plenariam de omnibus quae habuerunt de bonis nostris, et quod nulli alteri inde postea teneantur modo aliquo respondere. Volumus etiam et precipimus quod manumissores nostri de bonis nostris provideant familiae nostrae; ita quod possint reddire comode ad partes suas, et satisfaciant eidem secundum servicium quod nobis fecit. Item volumus et mandamus quod regnum Maioricarum, et castra quae in eodem regno sunt, post obitum nostrum restituantur illustri Regi Aragonum, et suis, prout in instrumentis inter nos ultimo habitis plenius continetur. Supplicantes eidem quod debeat nobis parcere, si in aliquo ipsum offendimus; et nos parcimus ei, si in aliquo ipse nos offendit. Et rogamus ipsum ut milites nostros, et quod nos hereditavimus, et familiam nostram habeat commendatam; et eis donationes quas eis fecimus, in pace tenere faciat, et habere ac perpetuo possidere. Et rogamus ac suplicamus illustri Regi Castellae honorabili, et reverendo consanguineo et carissimo atque fideli amico nostro, de quo plurimum confidimus, quatenus adivet predictos nostros manumissores, et solvat eis vel eorum procuratori illud quod nobis debet, et faciat persolvi eisdem vel procuratori eorum omnia debita, quae nobis debentur in suo regno et districtu: et faciat nostros redditus et omnia quae in suo regno habemus tradi et penitus deliberari dictis manumissoribus nostris, vel eorum procuratori, et non impediat quin dicti manumissores vel eorum procurator, possint vel possit vendere et distrahere hereditates nostras, quas habemus in suis regnis, et quas ipse nobis dedit, et nos ab eo adquisivimus, ut in isto casu eius auxilio mediante possemus defectui et necesitate nostrae animae subvenire. Item rogamus et suplicamus illustri nepoti nostro Regi Portugaliae quatenus pro crientela quam in eo fecimus, et pro parentela et debito quod est inter nos et ipsum, et pro nostra benedictione et valore sui, det manumissoribus nostris vel eorum procuratori omne id quem nobis tenetur et tenebitur dare aliqua ratione de preteritis, presentibus et futuris: et dari faciat ab hiis qui tenent redditus nostros et proventus quos habemus vel habere debemus, sive percipere aliquo modo in terra nostra; quam de ipso tenemus in regno Portugalie. Item legamus Reginae dominae Mafalde dilectissimae sorori nostrae omnes anulos et lapides nostros, excepto anulo quem dimittimus Maioricensi Episcopo praedicto; sic quod ipsa accipiat, et retineat de illis quos voluerit, et alios det amore Dei pro anima mea vel in debitis nostris. Et si forte ipsa antequam nos decederet, manumissores nostri faciant de ipsis sicut de aliis bonis nostris. Volumus etiam et mandamus quod dictos duos sacerdotes instituant perpetuo, cum vaccaverit locus eorum, Episcopus Maioricen., qui pro tempore fuerit, et Capitulum Sedis eiusdem infra mensem a tempore vaccationis, et qui sint in sacerdotali gradu constituti. Item volumus quod si omnes supra scripti manumissores nostri interesse non poterint executioni supra dictorum Episcopus predictus cum illis quos de ipsis habere poterit, praedicta omnia exequatur. Volumus etiam et mandamus quod magister Vincentius, fisicus noster praedictus in tota vita sua percipiat per se vel per procuratorem suum redditus superius assignatos dictis duobus sacerdotibus; et ipse teneat vel procurator suus duos sacerdotes et praedictas duas lampades. Et praedicti sacerdotes quos instituimus superius, teneantur interesse omnibus horis canonicis dictae Sedis a cantico graduum usque ad completorium, et ad processiones omnes tam defunctorum quam festivitatum: mandantes et precipientes dictis manumissoribus nostris quod praedictos redditus dictorum mille solidorum dicto magistro Vincentio assignent, et eum debeant adiuvare. Volumus etiam quod si magister Vincentius praedictus decesserit, antequam magister Johannes, Prepositus memoratus, ipse magister Johannes percipiat redditus superius assignatos dictis duobus sacerdotibus in vita sua; et teneat dictos duos sacerdotes qui celebrent continue in praedicto altari Sancti Vicentii, et serviant ecclesiae Sedis memorate, ut superius est iam dictum, et teneant similiter dictas duas lampades, et faciat servicium earum. Post mortem vero dictorum magistri Vincenti, et magistri Johannis, Episcopus Maioricensis et Capitulum conferant praedicta beneficia sacerdotibus ut superius declaratur. Item volumus et precipimus, quod manumissores nostri emant de bonis nostris decem morabatinos censuales, de quibus fiat et statuatur anniversarium nostrum, quod fiat bis quolibet anno in dicta Sede, videlicet, de quinque morabatinis in die obitus nostri, et de aliis quinque morabatinis in medio cuiuslibet anni: et percipiant canonici et presbyteri dictae Sedis de dictis X. morabatinis equales portiones, et alii dicti beneficiati eiusdem Sedis medias portiones. Et istos decem morabatinos teneant et recipiant presbyteri nostri, et illi qui tenuerint dictos presbyteros in vita sua, videlicet, magister Vincentius in vita sua, et post eius obitum magister Johannes, Prepositus antedictus, ut superius continetur: et faciant de praedictis bis in anno dicta anniversaria. Item damus et concedimus dictis manumissoribus nostris plenum posse et auctoritatem petendi, recipiendi, transigendi, componendi, vendendi et distrahendi omnia bona nostra mobilia et inmobilia usque ad praedicta complenda et exequenda; et quamcumque venditionem vel distractionem, receptionem sive petitionem, transactionem sive compositionem inde fecerint, eam sive ea omnia confirmamus, approbamus et concedimus, ac si a nobis personaliter et specialiter facta erant. In caeteris autem omnibus bonis nostris, completis et peractis omnibus praedictis et singulis, instituimus nobis heredes pauperes Christi, et ipsum Dominum Jesum Christum. Haec est autem nostra ultima voluntas, quam laudamus, approbamus, etc. Item volumus et mandamus Petro Romei, vasallo nostro, quod ipse det et deliberet manumissoribus nostris praedictis vel eorum procuratori omnes cartas quas tenet de nobis, de hereditatibus nostris de Xibilia, et de Taylata, et omnes denarios, et alia bona nostra quae de nobis tenet et pro nobis recepit aliqua ratione. Actum est hoc apud Maioricas VII. idus octobris, anno domini M.CC. quinquagesimo quinto. = Sig+num Infantis dompni P. praedicti, qui hoc nostrum testamentum fieri iussimus, et idem concedimus et firmamus. = Sig+num Raymundi Dei gratia Maioricen. Episcopi. = Sig+num magistri Johannis, Praepositi antedicti. = Sig+num magistri Vincentii praedicti. = Sig+num Berengarii de Tornamira. = Signum Ariz Ivaynes, manumissorum praedictorum, qui hoc firmamus et concedimus. = Testes huius testamenti sunt: Jacobus de Santa Eugenia, Maioricen. Sacrista. = Berengarius de Olceto, canonicus Maioricen. = Thomasius, canonicus Maioricen. = Hubertus de Turricell. = B. de Sancto Martino. = A. Burgueti. = Robertus de Terrachona: et G. de Guadallo: et G. R., capellanus domini Episcopi Maioricen. = G. de Sancto Cucuphato, presbiter. = Sig+num Petri Romei, notarii publici Maioricarum, qui mandato dicti domini Infantis hoc scripsit die et anno prefixis.


